|
|
| Nederlands | English |
 |
Een paar weken voor tijd kreeg ik echter een mailtje binnen die een beetje hoop liet schijnen over de situatie. Of ik nog steeds mee wou. Ja natuurlijk wou ik nog steeds mee ! In de weken daarna werd het gelukkig snel concreter en op 27 september zat ik na een vlotte autorit en een vlotte busrit in Berlijn. Op de vrijdagavond werd het asfalt nog even schoongewassen voor de grote dagen die zouden volgen, dus is er door sommigen een wat vochtige tocht gereden de anderen hebben een rondtocht door Berlijn gedaan, gewoon te voet. |  |
| De volgende dag; lekker vroeg op, met de bus naar Flaeming Skate. Ik was er begin dit jaar ook al eens geweest. maar ik ben een beetje onverbetelijk. Die lap teer die daar ligt is gewoon te mooi om niet overheen te rollen. Mijn skeelertjes purrden weer van plezier over hun thuisbodem (ik heb die dingen begin dit jaar ook in berlijn gekocht). Er werd lekker stevig doorgereden maar ook weer niet te hard, want morgen zou er de grote marathon gereden worden. Tijd genoeg van de natuur, de bomen bij herfst en de gemaaide korenvelden te bekijken. Of gewoon de diepte in en slag na slag het asfalt onder je weg te duwen. |  |
 |
 |
 |
Na een kilometer of 25 aangekomen in het skate hotel of herberg. Daar een
lekkere pasta maaltijd verorberd. Je kan maar niet vroeg genoeg beginnen met
het opbouwen van de reserve. Daar wat gehangen, gezond en een beetje door
het hotel heen gerold en toen weer de bus in.
In de bus begon het lekker te zoemen. Er zaten best wel veel marathon freaks in. De bussen met smeerolie kwamen uit de tassen en in de bus werden lessen in onderhoud van de skates en de lagers gegeven. Inclusief een demo met hoe je de olie er in moest laten lopen. Ook kwamen de richttijden door waar men binnen wou gaan finishen. De busrit naar de hallen waar de inschrijving plaats zou vinden was dan ook snel voorbij. |
 |
Het inschrijven is Een heel werk, omdat ze zulke grote hallen met allemaal van die leuke dingen hebben volgezet. Na het startbewijs in het pasta fest gedoken en op het grasveldje achter de grote hallen genoten van een bordje spagetti. Na deze hap was het tijd om op zoek te gaan in de grote hallen met de skate goodies of er nog wat leuks tussen zat. Zelf heb ik een snel pakkie gescoord, waar ik de marathon mee zou gaan rijden. (Heeft iemand nog foto's van mij in dat pakkie, want zelf heb ik tijdens de tocht geen foto's gemaakt). |  |
 | Vak voor vak werden we afgeschoten en bij het 2e of 3e schot. Snel treintje vormen en lekker doorrollen. In het begin werd er flink doorgetrapt, maar ja wat wil je als je over een twee keer 4 baans weg mag knallen. Snel had ik een treintje van een man of 10 achter me aan en kon ik lekker gaan, gelokt door het lekkere zachte en brede asfalt. In het begin was het soms wat aantikken, maar kon lekker door blijven blazen, onder de Brandenburger thor door, wat zand, kunnen we hebben door .... Meer brede wegen, gaan we wel links langs. |
| De eerste kilometers gingen lekker en konden we een goed tempo er in houden. het veld begon zich ook een beetje uit te dunnen en op een gegeven moment reed je tussen de andere treintjes. Maar ja een nederlands treintje, samen met Cathy en nog een duitser die zich later aansloot bij de trein reed toch het lekkerste. |  |
 |
Dat je bij de finish in de buurt komt merk je omdat er van die speakers hangen en er meer mensen langs de weg beginnen te staan. Hoe meer je naar de finish komt hoe meer het begint te kietelen en te tintelen, hele hagen staan er om je voort te schreeuwen. Wat me echt rillingen over de rug gaf waren de kerkklokken van de Gedachtniskirche doe voluit stonden te klingelen. Mijn eindtijd van 1.31 nog wat. Best wel tevreden dus voor m'n eerste marathon die ik een beetje op tijd probeer te rijden. |
 |
Nadat iedereen (inclusief nog een verdwaalde) weer in de bus was reed de bus trefzeker naar Nederland waar we onder het genot van wat filmpjes redelijk vlot weer aankwamen. Belangrijk want er wachtte nog een skate avondtuur. |